
Huseynê Omerî bi "Eyşo Jina" yek ji wan stranên folklorîk ên Kurdî yên herî bi bandor gotiye, bi dengê wî yê resen û melodiyên kevnar çîrokeke gazindê û bêrîkirinê vedibêje. Lê ev stran tenê di çarçoveya xwe ya çîrokê de nemaye; Vedat Yıldırım, hunermendekî têkiliya xwe bi çanda Kurdî re qut nekiriye, "Eyşo Jina" bi şêwazekî nû ji nû ve gotiye. Ev şêwaza nûjentir, tê da hêmanên modern û kevn têne tevlihevkirin, dişibe wan melodiyên bi ruhê folklorîk ku wî ji bo fîlmê "Vizontele" çêkirine.
Dema Vedat "Eyşo Jina" ji nû ve dibêje, wî dengê resen ê Huseynê Omerî bi têkiliyekî nûjentir dixemilîne – dibe ku bikaranîna enstrûmanên wekî tembûrê bi awayekî hê nermtir, an jî bi lêzêdekirina hêmanên harmonîk ên ku di muzîka modern da zêdetir têne dîtin wê nûjentir dike. Ev şêwaz ne tenê strana kevn zindî dike, di heman demê da wê digihîne guhdarên nû. Balkêş e ku ev nêzîkatî bi awayê wî yê çêkirina muzîkên Vizontele ra gelekî dişibin hev. Di fîlmê "Vizontele" da, Vedat Yıldırım û Kardeş Türkülerê melodiyên folklorîk ên Anatoliyê bi têkiliyeke sinematografîk û nûjentir pêşkêş kirine, hem nostaljîk e hem jî bi atmosfereke nû hatiye xemilandin.
Ger em guh bidin muzîkên Vizontele, em dibînin ku Vedat di wan da jî heman hêza hestyarî û hêmanên folklorîk bi kar tîne – mînak, melodiyên ku têkiliyên mirovî, henekên rojane û guherînên civakî bi awayekî nerm û bişewat nîşan dide. Di vê çarçoveyê da, "Eyşo Jina" ya ji nû ve hatiye gotin û muzîkên Vizontele dişibin hev ji ber ku her du jî bingeha xwe ji çanda herêmê digirin û wê bi şêwazekî gihîştî û gerdûnî bi pêş dixin. Ev yek Vedat Yıldırım dike hunermendekî ku hem kevneşopiyê diparêze hem jî wê nûjen dike.
Yorumlar
Yorum Gönder